მაკო ლომაძე

მაკო (მარიამ) ლომაძე არის თანამედროვე ვიზუალური არტისტი, რომელიც თბილისში, საქართველოში ცხოვრობს და მუშაობს. მან დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია, სადაც მიიღო ბაკალავრის (2009–2014) და მაგისტრის (2014–2017) ხარისხები სახვით ხელოვნებაში.

ლომაძე აქტიურად მონაწილეობს საერთაშორისო არტისტულ რეზიდენციებში, გამოფენებში, არტ-ფესტივალებსა და აუქციონებში და საკუთარ თავს ხშირად „არტ-ნომადად“ აღწერს — არტისტად, რომლის პრაქტიკაც მოგზაურობის, კულტურული გაცვლისა და გლობალური დიალოგის პროცესში ვითარდება. მას გავლილი აქვს მრავალი რეზიდენცია იტალიაში, ესპანეთში, საფრანგეთში, პორტუგალიაში, მალტაში, მექსიკაში, თურქეთსა და საქართველოში, რაც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მის შემოქმედებით კვლევასა და განვითარებაში.

მისი ნამუშევრები წარმოდგენილი იყო საერთაშორისო მასშტაბით, როგორც პერსონალურ, ასევე ჯგუფურ გამოფენებში ევროპაში, აშშ-ში და აზიაში, მათ შორის ვენეციის ბიენალესთან დაკავშირებულ პროექტში (Personal Structures), CICA თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში სეულში, Mega Art Fair-ზე მილანში, თბილისის არტ ფეირზე, ასევე ლოს-ანჯელესსა და ესპანეთში გამართულ გამოფენებში. მისი ნამუშევრები წარმოდგენილი იყო აუქციონებზეც, მათ შორის Bonhams-ში (ლონდონი), Ria Keburia Foundation-ის აუქციონსა და BI Auction-ზე.

ლომაძე არის Culture Moves Europe-ის გრანტის (2024, 2026) და ევროკავშირის მიერ დაფინანსებული TEPSA Art Award-ის (2024) ლაურეატი. მისი ნამუშევრები დაცულია თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში კოზენცაში, თბილისის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში, ასევე კერძო კოლექციებში ევროპაში, ჩრდილოეთ ამერიკასა და აზიაში.

არტისტის განცხადება (Artist Statement)

მაკო ლომაძე ძირითადად ზეთის მხატვრობაში მუშაობს და იკვლევს ტრადიციული ფერწერის ექსპრესიულ შესაძლებლობებს თანამედროვე კონცეპტუალურ მიდგომებთან შერწყმით. მისი პრაქტიკა მოძრაობს მაგიური რეალიზმის, თანამედროვე სიურეალიზმისა და ექსპრესიული რეალიზმის შორის და ხშირად ეფუძნება სიმბოლიზმსა და ინტუიციურ პროცესებს, რომლებიც სიზმრებიდან, მეხსიერებიდან და ქვეცნობიერიდან იღებს სათავეს.

მისი ნამუშევრები ხშირად სერიებად ვითარდება და მოიცავს ავტოპორტრეტის ელემენტებს, რაც ინტროსპექციისა და ემოციური ტრანსფორმაციის ვიზუალურ ჩანაწერებად ფუნქციონირებს. მრავალშრიანი სიმბოლიზმისა და სიზმრისებური გამოსახულებების საშუალებით ლომაძე ქმნის პოეტურ ნარატივებს, რომლებიც ერთდროულად ასახავს პირად გამოცდილებას და ეხება უფრო ფართო თემებს — იდენტობას, მდგრადობას, ეკოლოგიურ ცნობიერებას და ქალის როლის ტრანსფორმაციას თანამედროვე საზოგადოებაში.

ეთერული ატმოსფეროთი და ემოციური სიღრმით გამორჩეული მისი ნამუშევრები მაყურებელს იწვევს, გადააბიჯოს ზედაპირულ აღქმას და ჩასწვდეს მრავალფენიან მნიშვნელობებს. მისი შემოქმედებითი პროცესი იწყება შინაგანი რეფლექსიითა და ფილოსოფიური ძიებით, რაც საბოლოოდ გარდაიქმნება სიმბოლურ ვიზუალურ ენად ფერწერის მეშვეობით.